Het schrijven van de scriptie is voor veel studenten een nieuwe taak, waarvoor vaardigheden vereist zijn, die nog niet eerder werden verlangd. Voor veel mensen is het moeilijker gedachten overzichtelijk op papier te krijgen dan ze uit te spreken. De geschreven taal voor de scriptie is nu eenmaal een beperkter middel om informatie over te dragen. Tijdens het spreken kunnen we het gesprokene immers steeds nuanceren. Het "zwart op wit" zetten daarentegen is veel absoluter.

Tips voor het schrijven van de scriptie
Als je weinig of geen ervaring hebt in het schrijven van langere teksten zoals een scriptie, kun je verstrikt raken in het schrijfproces als je niet goed weet hoe je het aan moet pakken. Problemen bij het schrijven van de scriptie zijn meestal terug te voeren tot twee essentiële punten.

1. Ten eerste is het belangrijk je te realiseren dat schrijven, voor een deel althans, een creatief proces is. Dat wil zeggen dat enige spontaniteit mogelijk moet zijn en dat je fouten moet durven maken; je kunt die immers later nog corrigeren. Als je al schrijvende voortdurend een scherp kritisch oordeel hanteert over het geschrevene, blokkeer je jezelf. Maak juist aantekeningen van allerlei losse ideeën en/of associaties die spontaan bij je opkomen en later eventueel bruikbaar zijn (bijv. in de conclusies).
2. Ten tweede is het van belang structuur aan te brengen in het werkstuk. Die structuur hangt vooral samen met de helderheid van de vraagstelling. Immers, als duidelijk voor ogen staat welke vraag (vragen) beantwoord dient (dienen) te worden, leidt dit vanzelf tot gericht zoeken in de literatuur en gericht schrijven. De beginnersfouthierbij is een te brede vraagstelling; dat leidt tot een onoverzienbare brei van te verwerken literatuur. Beperk jezelf; er is nu eenmaal altijd meer literatuur dan je in de beschikbare tijd kunt verwerken.

Afkomstig van: Studietips Leidenuniv.